پرخاشگری کودکان 1

پرخاشگری کودکان – قسمت اول

گاهی اوقات والدین سوال می‌کنن که اگر کودک ما رفتار پرخاشگر داشت، مثلا موی منو کشید. یا من رو گاز گرفت یا حتی زد تو گوشم، من چه برخوردی باید داشته باشم؟

اگر ما در حال تعاملی با فرزندمون هستیم. مثلا لباس تنش می کنیم یا حتی باهاش بازی می کنیم و فرزند ما زد توی گوشمون، کاری که اول باید انجام بدیم این هست که نشون بدیم ما از این رفتار ناراحت شدیم و بعد توجه رو قطع می کنیم. ابتدا با یک اخم کردن که خب من ناراحت شدم و بلافاصله از جامون بلند می‌شیم و کودک رو ترک می کنیم. مثلا برای چند دقیقه ای اگر در اتاق کودک هستیم میایم سالن، اگه سالن هستیم میریم آشپزخونه و یک کار چند دقیقه ای رو انجام بدیم و مجددا برگردیم. توجه کنید نباید این خیلی بیشتر طول بکشه، در حدود چند دقیقه کفایت می‌کنه. معمولا بچه ها ببینن که توجه ازشون قطع شد و از دستش دادن سعی می‌کنن که اون کار رو تکرار نکنن، تا به اون نتیجه نرسن.

کودکان جسورتر :

البته گاهی اوقات هم ممکن است برخی از بچه ها که جسورتر هستن. مثلا وقتی که شما مجدد برمی‌گردین باز دوباره همین عمل رو انجام بدن. اگر دوباره این کار تکرار شد ابتدا اخم می کنیم و نشون میدیم که ناراحت شدیم البته که نباید طولانی باشه و بلافاصله دوباره محل رو ترک میکنیم و این دفعه یه مدت زمانشو طولانی تر می کنیم. تا متوجه بشه که هر بار من توجه بیشتری رو از دست خواهم داد. ممکنه وقتی که خواستیم بریم بگه ببخشید، در این حالت باید کودک‌مونو ببخشیم. کلا به طور کلی هر زمان که کودک ما عذر خواهی کرد و گفت ببخشید ما همیشه باید ببخشیمش اما این به آن معنا نیست که همچی از اول شروع بشه. یعنی من بخشیدمت حالا از اول همچی خوب و تو هر کاری کردی هیچ اشکالی نداشته، که اینم اشتباهه. اگه فرزندمون گفت ببخشید علاوه بر اینکه بهش بگیم ببخشیدمت، باز هم محل رو ترک کنیم. یعنی بخشیدن جای خودش. در واقع ما نمی‌خوایم رابطمونو قطع کنیم با کودکمون اما اون به علت اینکه این کار رو کرده این نتیجه رو خواهد دید.